In Nederland moet het Voedingscentrum de kwaliteit van ons eten in de gaten houden. Het wordt gefinancierd door het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Ga maar eens naar hun website en je zult er veel doelgerichte informatie aantreffen. Is die informatie onafhankelijk? Dat is niet duidelijk. Opvallend is dat het Voedingscentrum bijvoorbeeld een Jaarprijs Voedingscentrum uitdeelt voor de beste nieuwe bijdrage voor gezond eten. Dit jaar ging Albert Heijn met die prijs aan de haal voor zijn Soep Compleet, waar toch echt wel verdachte E-nummers inzitten. ,,Je ziet de verse groente in de verpakking zitten”, zegt de jury. Dat kan niet vers zijn; het is dagen, zo niet weken eerder verpakt.
Het Voedingscentrum regelt ook leerstoelen. Daarvoor hebben ze het zogenaamde Leerstoelenfonds, gecoördineerd door het Curatorium Leerstoelen. Sponsors daarvan zijn Ahold, Heinz, Kellogs Benelux, LU General Biscuits, Sara Lee/Douwe Egberts Research, Smiths Food Group, Suikerstichting Nederland, Unilever Health Institute, Productschap Akkerbouw, Productschap Tuinbouw, en Productschap Margarine, Vetten en Oliën (MVO). Laten we dus over onafhankelijke informatie maar het zwijgen toedoen. Ten aanzien van de chemicaliën in ons eten permitteren we ons een houding van gelukzalige onwetendheid.
Over de genetische modificatie van zaden en het gebruik van pesticiden hoor je helemaal weinig, de media zijn bespeeld. Maar de overheid zal ons toch wel bewaken? En waarom zouden producenten überhaupt er op uit zijn om onze gezondheid in gevaar te brengen? Zelfs als de signalen duidelijk genoeg zijn, kijken we een andere kant uit. Als er bijvoorbeeld op het etiket staat: niet voor zwangere vrouwen, zogende moeders, zuigelingen en kleuters; dan geldt dat voor die moeders en hun baby’s en kleuters, niet voor ons volwassenen. Als bekend is dat het aantal gevallen van kanker sinds honderd jaar, toen ze voor het eerst chemicaliën in ons voedsel stopten, 400 keer zo groot is geworden, dan nog eten we gewoon door.
Professor Katan zegt in zijn boek Wat is nu gezond?: ‘De overheid zou het toch niet goedkeuren als de veiligheid van die chemische voedseladditieven niet eerst grondig was onderzocht?’ En dat terwijl hij eerder in zijn boek duidelijk uitlegt dat de relatie tussen voedsel en gezondheid heel moeilijk te leggen is. Dat je dat alleen kunt doen met grote en langdurige onderzoeken. En zijn er al van die onderzoeken geweest? Nee, dat is veel en veel te duur, want dan moet je voor de betrouwbaarheid 100.000 mensen een jaar of twintig lang blijven volgen, want sommige chemicaliën en genetische modificaties doen er lang over om te laten zien hoe desastreus hun werking is op ons lichamelijk systeem. Het lichaam kan die belasting wel aan, zeggen medici, bio-chemici en voedseldeskundigen uit Wageningen. Ons lichaam voert het wel af, we werken het wel weg. Maar voedsel is energie, en als je dan van die energie een flink deel verbruikt om de gezondheidsbedreigende stoffen op te ruimen, kom je na verloop van tijd energie tekort voor de gewone taken. Vooral de hersenen, die een kwart van alle ingenomen energie verbruiken, krijgen te weinig. Dat verstoort de gemoedsrust en heeft invloed op het gedrag. Is dat misschien de oorzaak van alle agressie en al die ADHD kinderen?
We gaan nooit verder dan de toegestane hoeveelheid, zeggen de producenten Wie bepaalt die hoeveelheid? De wetenschap zelf. En moeten we al niet gealarmeerd zijn door het woord toegestaan? De afgelopen vijftig jaar is in de VS het aantal gevallen van huidmelanomen met 690 procent gestegen, van prostaatkanker met 290 procent, en van schildklierkanker met 285 procent. Er is 20 procent meer kinderkanker, 80 procent meer hersentumor,100 procent meer zaadbalkanker. En de westerse zaadballen produceren sowieso 50 procent minder zaadcellen. Ons lichaam heeft na onze dood de grootst mogelijke moeite met ontbinden. De Franse mortuaria sparen geld uit omdat ze de koeling niet zo hoog meer hoeven te zetten, zoveel conserverende chemie zit er in ons lichaam opgeslagen.
En wat zeggen overheden en producenten als ze horen dat we boordenvol chemicaliën zitten: dat het niet hoeft te betekenen dat dat ook op gezondheidsrisico’s duidt. Als de uitslagen van onderzoeken de wetenschappers en de overheid niet aanstaan, gaan ze gewoon opnieuw definiëren wat gezondheidsbedreigend is. Instanties die onze veiligheid moeten waarborgen, gaan af op de informatie die de voedselproducenten verstrekken. Het is tegenwoordig normaal dat er zevenhonderd chemicaliën in een mens zitten. Chemicaliën die dik honderd jaar geleden nog niet eens bestonden. Zouden we kannibalen zijn, dan werd ons vlees verboden. Ons immuunsysteem en onze vruchtbaarheid krijgen grote klappen. We hebben veilig voedsel ingeruild voor goedkope namaak, maar dat begint al aardig duur uit te pakken, want de kosten van de medische zorg rijzen de pan uit.
En dat terwijl we onbekommerd voor gezond voedsel zouden moeten kunnen kiezen. Voor voedsel zoals de natuur het bedoeld heeft, zodat we ons tegen ziekten en gebreken kunnen beschermen. Het geeft geen pas om de intelligentie van de natuur te overtreffen. Laten we alsjeblieft wakker worden en actie ondernemen. Kies voor je eigen verantwoordelijkheid. Intuïtief weet je meer dan je denkt. Luister maar eens naar het knappen van echte chocola, kijk naar de glanzende huid en ogen van verse vis, proef het zoet van verse kaneel en geniet van de lucht van echte basmati-rijst. Zoek naar alternatieven voor de rommel die we nu aangeboden krijgen. Er is nog keuze genoeg.
Streamers:
,,Je ziet de verse groente in de verpakking zitten”, zegt de jury. Dat kan niet vers zijn; het is dagen, zo niet weken eerder verpakt.
Als de uitslagen van onderzoeken ons niet aanstaan, gaan ze gewoon opnieuw definiëren wat gezondheidsbedreigend is
Zouden we kannibalen zijn, dan werd ons vlees verboden.
|
