8 oktober 2008in de Volkskrant, artikel van Onno Kleyn

16 mei 2008
Een artikel in de Telegraaf, geschreven door Felix Wilbrink.
Omdat hij de adverteerders niet tegen zich in mag nemen heeft hij het verhaal gebracht alsof hij Will Jansen een querulant vindt. Het tegendeel is het geval dus het verhaal is ironisch bedoeld! Lees hier het artikel

De weblog van Karin Luiten, heel up-to-date, heel veelzijdig en vriendelijk-kritisch lees!

maart 2008, Prachtige recensie in het blad Boodschappen (oplage bijna 2 miljoen) Maar daar zullen later intern wel kritische vragen over gesteld zijn... het leverde toch een boel 'gezeur' van de klanten op!

Het Parool, 11 december 2007
Gidsje over E-nummers in voeding

AMSTERDAM - De hoofdredacteur van het culinaire literaire tijdschrift Bouillon, Will Jansen, heeft een gidsje uitgegeven waarin hij het publiek informeert over de zogeheten E-nummers in voeding. Want lijken veel E-nummers onschuldig, volgens Jansen zijn daarbij duidelijk vraagtekens te zetten.

Chemische producten als zoutzuur, zwavelzuur en chloor nemen we dagelijks in en zijn verstopt in verse producten. ''Veel mensen denken dat dat niet schadelijk is voor hun gezondheid, maar als je iedere dag tien of twintig keer van die piepkleine hoeveelheden binnenkrijgt, kom je toch op een lepel gif per week'', aldus Jansen.

De hoofdredacteur stuitte in Monte Carlo op het boekje, dat oorspronkelijk is samengesteld door Corinne Couget, die veertien jaar onderzoek deed naar de gevaren van E-nummers. Jansen vertaalde het. Aspartaam, dat in veel suikervrije en lightproducten zit, is volgens Couget een sluipmoordenaar. En er worden volgens de Française al baby's geboren met sporen van chemische producten in hun bloed. ''Fabrieksmatig voedsel neemt hand over hand toe en ik wil mensen bewust maken van de gevaren hiervan'', zegt Couget.

Het boekje is gemaakt op pocketformaat, zodat de consument het mee kan nemen als hij boodschappen doet en zodoende meer te weten komt over die kleine letters. ''Geen vrolijk gidsje, maar wie het goed gebruikt zal er alleen maar gezonder op worden'', aldus Jansen, die het boekje verkoopt via bouillonmagazine.nl.

11 december 2007
Gidsje over E-nummers in voeding
AMSTERDAM (ANP) - De hoofdredacteur van het culinaire literaire tijdschrift Bouillon, Will Jansen, heeft een gidsje uitgegeven waarin hij het publiek informeert over de zogeheten E-nummers in voeding. Want lijken veel E-nummers onschuldig, volgens Jansen zijn daarbij duidelijk vraagtekens te zetten.
Chemische producten als zoutzuur, zwavelzuur en chloor nemen we dagelijks in en zijn verstopt in verse producten. ,,Veel mensen denken dat dat niet schadelijk is voor hun gezondheid, maar als je iedere dag tien of twintig keer van die piepkleine hoeveelheden binnenkrijgt, kom je toch op een lepel gif per week'', aldus Jansen.
De hoofdredacteur stuitte in Monte Carlo op het boekje, dat oorspronkelijk is samengesteld door Corinne Couget, die veertien jaar onderzoek deed naar de gevaren van E-nummers. Jansen vertaalde het. Aspartaam, dat in veel suikervrije en lightproducten zit, is volgens Couget een sluipmoordenaar. En er worden volgens de Française al baby's geboren met sporen van chemische producten in hun bloed. ,,Fabrieksmatig voedsel neemt hand over hand toe en ik wil mensen bewust maken van de gevaren hiervan'', zegt Couget.
Het boekje is gemaakt op pocketformaat, zodat de consument het mee kan nemen als hij boodschappen doet en zodoende meer te weten komt over die kleine letters. ,,Geen vrolijk gidsje, maar wie het goed gebruikt zal er alleen maar gezonder op worden'', aldus Jansen, die het boekje verkoopt via bouillonmagazine.nl.

Het gevaar van e-nummers in uw eten door Jacques Hermus in Dagblad van het Noorden, 17 november 2007

Artikel Felix Wilbrink in de Zondagskrant van 14 oktober 2007
1e deel
2e deel

E-nummers gehekeld in gifgids, Trouw/deVerdieping van 9 oktober 2007
Kees de Vré

In Slakkengang Nummer 6 - 09/2005 stond een - voor bouillon! - prachtig stuk.

Verslaafd 10

Toegegeven, ik ben verslaafd. Verslaafd aan het uitgeversvak. Is het verzamelen van boeken een soort dit-moet-ik-hebben-virus, het uitgeversvirus is van een heel andere aard. Je ontwikkelt een soort antenne. Alles wat je ziet en mooi vindt laat zich wel vertalen in een boekje. Ieder probleem dat je tegenkomt laat zich oplossen via een tijdschrift. Ik heb het hier alleen nog maar over de ouderwetse gedrukte media. Moderne media zoals internet openen totaal nieuwe horizonten. Na ruim twintig jaar geleden een jaar of vijf jaar bij Uitgeverij Kluwer werkzaam te zijn geweest heeft me dat virus nooit meer verlaten.
Het virus heeft uiteraard een hoog dagdroomgehalte. Er ontwikkelt zich een idee dat nooit verder komt dan je eigen grijze cellen of misschien de borreltafel waar je het realiteitsgehalte probeert te toetsen. Soms ga je met echt iets concreets bezig. Een culinair tijdschrift bijvoorbeeld. Een jaar of drie, vier geleden had ik een idee om de missie van Slow Food een breder draagvlak te geven via een publiekstijdschrift. De culturele achtergronden van eten en drinken, het gevoel voor smaak en de kennis van streekproducten samengebracht in een tijdschrift dat het uiterlijk zou krijgen van Slow. De recepten in het tijdschrift moesten de commerci? drager worden. Zonder recept verkoop je geen tijdschrift aan een breed publiek was de gedachte. Samen met een paar enthousiastelingen was ik al ver met de opzet. Sponsors voor papier en het drukken van een eerste nummer waren al gevonden. Ik wil u niet vermoeien met de horden die je moet nemen om zoiets van de grond te krijgen, het zijn er veel. Het grootste probleem is de distributie, die in Nederland afhankelijk is van twee grote distributiebedrijven. Zij dicteren wat er op het schap bij de bladenman komt.
Het idee voor het tijdschrift ligt goed vormgegeven, dat wel, ergens in een la bij de vormgever te wachten op die ene kans, die misschien nooit voorbij zal komen. The window of opportunity is closed.
Het uitgeversvirus heeft nog een andere kant: de pure jaloezie die je bekruipt wanneer iemand anders `jouw' idee wel tot een goed einde brengt. Mijn goudgerande idee verdween mede in die la toen in de zomer van 2003 het eerste nummer van Bouillon! verscheen. Tal van artikelen in dit nieuwe tijdschrift pasten ook in het tijdschrift dat mij voor ogen stond. Zeker dat wekt jaloezie. Ik kocht Bouillon! bij de boekhandel Hautvast & Nuis in Zutphen - een gepassioneerde boekhandelaar die altijd eerst de door mij bestelde kookboeken leest voor ik ze afhaal. Bouillon! heb ik na dat eerste nummer nooit meer bij hem aangetroffen. Zeker de eindstreep niet gehaald wist ik zeker, tot ik de proeverij van de werkgroep Vlees in Rhederoord bezocht. Bouillon!-hoofdredacteur Will Jansen en zijn vrouw gaven er acte de pr?nce. Hun tijdschrift is alive and kicking, maar leidt na drie jaar met 800 abonnementen nog steeds een marginaal bestaan. Nog ongeveer 800 abonnees zijn nodig om Bouillon! een stevig fundament te geven en niet afhankelijk te laten zijn van advertenties. Dat moet ons als Slow Food-leden toch lukken!
Bovendien betaalt u als lid van Slow Food geen 32,00 maar 26,00 euro per jaar.
In Bouillon! geen recepten. Die vindt u bij ons op internet, vertelde Anka Jansen mij. Bouillon! heeft ook een goede boekenrubriek. Mijn eerste aankoop op advies van Jonah Freud: `Brieven uit mijn Bastide, gastronomische verkenningen in de Provence' van Lucette M. Faber. `Lekker boek' vond ook mijn boekverkoper.

Arie van der Ent

Rotterdams Dagblad Vrijdag 13 mei 2005 
Geschreven door Ellen Scholtens

TV Weekeinde nummer 9 - 26 en 27 februari 2005
Geschreven door Felix Wilbrink

Biltse&Bilthovense Courant 15 december 2004
Geschreven door Anneke Iseger

Soms krijg je van die aardige verrassingen. Wij van bouillon! kregen de Hortus-krant toegestuurd. Nou aardig.... Valt opeens onze blik op een stuk van Paul van der Toolen die het artikel begint met:

Eén van mijn inspiratiebronnen is Will Jansen, de hoofdredacteur van het culinaire tijdschrift 'Bouillon!'. Will heeft namelijk een hoofd vol feiten, adresjes, geuren, kleuren en smaken. Laatst gaf hij me een kaartje van De Groene Hoed. "Dat is wat voor de Hortus". Hij bleek weer eens gelijk te hebben. Inmiddels staat een aantal producten van dit samenwerkingsverband tussen boeren in Noord-Holland Midden op de menukaart van de Oranjerie...

Paul van der Toolen is bedrijfsleider van de Oranjerie in de Hortus Botanicus

UITREIKING GOUDEN BOUILLONBLOKJE OP WINE PROFESSIONAL, RAI AMSTERDAM

Dinsdagmiddag 11 januari 2005 reikte Will Jansen, hoofdredacteur van het cultureel gastronomisch magazine bouillon! het Gouden Bouillonblokje uit aan John Vincke, restaurant manager van Mangerie De Kersentuin in Amsterdam.

Het gouden Bouillonblokje is een soort bewijs van respect voor iemand die in de Nederlandse gastronomie het afgelopen jaar de wind flink van voren heeft gehad en wel een oppepper kan gebruiken. 

John Vincke heeft begin 2004 samen met Robert Kranenborg de handdoek in de 
ring moeten gooien bij het veelbesproken restaurant Vossius in Amsterdam. 
Na een periode van recupereren heeft hij het water uit zijn haar geschud en is bij 
Mangerie de Kersentuin aan de slag gegaan. Hij is daar begonnen aan een traject waarin de restaurantorganisatie van diverse Bilderbergvestigingen tegen het licht gehouden zullen worden en waar nodig verbeterd. Vraag aan Bilderbergdirecteur Erik de Wit en chef de cuisine Michel van der Kroft hoe ze het samenwerken met Vincke ervaren en u krijgt te horen dat er zeer veel elan is binnen gebracht."Men heeft er weer zin in".

Het Gouden Bouillonblokje is een 18 karaats reversspeld, ontworpen door Anton Hes van WoMan Creative in Heerhugowaard.

Bouillon! cultureel Gastronomisch magazine is een tijdschrift in boekvorm dat vier keer per jaar verschijnt. Het is bedoeld voor iedereen die van lekker eten en drinken houdt en dieper of breder geïnformeerd wil zijn daarover. De lezende kookfanaat of de kokende leesfanaat, zeg maar.

Pers, horeca- en wijnprofessionals hebben gratis toegang tot Wine Professional na registratie vooraf. Meer informatie en registratieformulier vindt u op www.thewinesite.nl

Voor meer informatie: bellen met 030 2280315 of mailen naar redactie@bouillonmagazine.nl

foto Fred Docter, Dronten

IENS vraagt aan Will Jansen:

Wat is je meest memorabele restaurant-ervaring?
Eten bij Nadia Santini van Dal Pescatore*** in Canneto sull'Oglio vlakbij Mantova. Van sommige gerechten kreeg ik tranen in mijn ogen, van andere kon ik niet anders dan flauw glimlachen gelijk een engel en soms wilde ik meteen opstaan en Nadia langdurig kussen. 

Heb je grote missers meegemaakt in een restaurant?
Jawel, maar dat heeft meestal met arrogantie te maken. Men speelt graag restaurantje en laat de ziel thuis of boven. 

Van welk gerecht droom je nu nog?
Dromen? Dat gaat wel erg ver. Ik kan nog onmiddellijk water in mijn mond krijgen van de 'soep' van artisjokkenhartjes, foie gras, truffel en sinaasappel met daarin een eilandje kaviaar van de gebroeders Roca** in Taiala bij Girona of van de cuit/cru langoustines met gelei van zeefruit en mouseline van artisjokken bij Philippe Jouss van Alain Chapel** in Mionnay. 

Waar zou je zelf nog een keer willen eten?
Bij Beluga voor de bombe van foie gras op gestoofde appel, met een schijfje gebakken ananas met daarop een mousse van ibericoham en wat frisse jonge basilicum. 

Wie wil je de IENS cadeau doen en de vijfgangen-vragen voorschotelen - en waarom?
Aan Maxima, kijken of ze echt geen smaak heeft.